متن موقت:

این مرکز با این هدف آغاز بکار نموده که هر کس بیماری و علت آنرا شناسایی نموده و به درمان آن مبادرت ورزد.در این مرکز حهت معالجه بیماران بجای بکارگیری از روش منسوخ آمرانه ، از روش یاری دادن به بیمار تا خود یاری کامل استفاده میگردد تا بیماران در این مرکز بصورت ریشه ای درمان یشوند.

در رابطه با روان درماني در اين مركز، روانپزشک سعي مي كند نقش آینه را ايفا كند تا تعارض هاي دروني و رواني بيمار را نشان دهد. پس بنابراين، درك و مشاهده تعارض (conflict) امر بسيار مهمي است که در مركز ثقل درمان قرار دارد. پس از اين كه بيمار با اين تعارض (conflict) آشنا شد ،معالجه با سرعت بیشتری ادامه مییابد.

تعارض (conflict): برخورد دو نيروي متضاد در وجود انسان است که كشمكش بین این دو نيرو به جنگ و جدال دروني و عاطفي تبديل مي شود. مادامي كه يكي از آنها غالب نشده است شخص بين جاذبه اين دو نيروي ناسازگار، مردد، سرگردان، مضطرب و نگران مي ماند يا به نوسان گيج كننده اي دچار مي شود. به عبارتی ديگر گرفتار تعارض ميگردد. گاهي تعداد نيروهاي متضاد جنگنده بيش از دو مي باشد. تعداد زيادي از بيماران در ابتدا اين تعارض را نمي پذيرند و سعي مي كنند براي اين تعارض جوابي پيدا كنند (مقاومت مريض).

اصل مقاومت مريض در روان درماني، اصلي است كه سیر معالجه را کند ویا کلا سد مي کند و مانع مي شود معالجه سریعا به مراحل بعدي برسد. اينجانب در روان درماني سعي مي كنم با توجه به دلايل علمي و تجربي از داستان هاي شيرين و یا ضرب المثل ها، اولاً با بيمار يك وسيله ارتباطي درماني برقرار نمایم و از اين طريق بتدريج تعارض (conflict) را براي آنها تصوير نمایم، بطوري كه بيمار اين تعارض را بپذیرد. پس از پذیرش تعارض سعي مي گردد، چه بصورت انفرادي و چه بصورت گروهي راههاي معالجه متناسب با روحیات مريض انتخاب و اجرا شود. علم روان درماني براي هر فرد، متفاوت است و مثل لباس است كه بايد اندازه گيري شود و براي هر شخص دقيقا دوخته شود.

اصولاً در معالجه سعي مي شود اولاً براي بيماران مشكل اصلي تصوير شود كه مربوط به تاريخچه بيمار مي باشد و ثانياً مشكل فعلي آنها مطرح شود كه باعث باز شدن زخمهای قديمي مي شود.

در اين مركز ابتدا به صورت استانداردهاي بين المللي (DSM IV, ICD10) ابتدا ريشه هاي ارگانيك افتراقي بيماري با دستگاههاي مربوطه مثل EEG (الكترو انسفالوگرافي) و EKG (الكترو كارديوگرافي) و CCT (سي تي اسكن) و آزمايش خون (CBC) نقض مي شود.

بعد از رد كردن ريشه هاي ارگانيك سعي مي شود از طريق تهيه و تنظيم گزارش تاريخچه بيماريهاي بيمار و تشخيص و طبقه بندي بيماري و عوارض روانپزشكي و همچنين كاربرد روشهای DSMIV , ICD10 (دو روش متداول جهاني براي تشخيص بيماريهاي رواني و روان درماني)، پسيكوپاتولوژي، نوروپسيكوپاتولوژي و نيز تشخيص استاندارد شده و كاربرد جداول اظهار نظرهاي خودي و بيگانه بيماريهاي بيماران تشخيص داده و درمان شروع گردد.

در مورد بيماريهاي حاد كه دارو درماني در رأس معالجه آن قرار دارد سعي ميگردد از داروهايي استفاده شود كه اثر جانبي كمتري داشته باشد و از طرف ديگر نیز با مريض در اسرع وقت درباره اين اثرهاي جانبي صحبت شود و تدابیر لازم اتخاذ گردد.